Fromm, kitabın felsefi altyapısını insanın doğası üzerine kurar. Ona göre insan, doğadan kopuşunun (bilincin doğuşu) getirdiği derin bir yalnızlık hissi içindedir. Bu yalnızlıktan kurtulmak için insanlar çeşitli yollara başvurur:
"Sevme Sanatı", bize sevgiyi sihirli bir değnek olarak sunmaz. Aksine, sevmenin büyük bir gerektirdiğini söyler. Sevgi, bir nesneye (kişiye) bağlı bir tutum değil, kişinin dünyaya ve tüm insanlığa yönelttiği bir karakter özelliğidir. erich fromm sevme sanati
Fromm, bu durumu (automaton love) olarak adlandırır. İnsanlar, popüler kültürün dayattığı senaryoları taklit eder: Doğru yerde, doğru zamanda, doğru hediyelerle... Ancak bu, gerçek sevgi değil, bir performanstır. sevmenin büyük bir gerektirdiğini söyler. Sevgi
💬 "Sevgi bir nesneye bağlılık değildir; tüm dünyaya karşı bir karakter yönelimidir." doğru hediyelerle... Ancak bu